กาญจนาดี ทองประกายแสด เด็กผู้หญิงปูนสิบเจ็ดหน้าตาสวยงาม —
ทองดีช่วยเหลือเตี่ยกับมาตุเรศขายเหยื่ออยู่ที่ตลาดและมักถูกมาตุเรศด่าทองประกายแสดจิกหัวใช้งานรื่นเริงเธอตั้งแต่รุ่งเช้ายันหัวค่ำ เธอไม่ใช่บุตรแท้ๆ สิ่งของเตี่ยพร้อมแม่ แต่เป็นหลานที่แม่เอาเธอมาเลี้ยงแต่เล็ก ไว้ใช้งานรื่นเริง ส่งร่ำเรียนหนังสือจนหมด ป.กระฉอกกระแฉก ทองดีเผชิญกับ พิสุทธิ์ (แบงค์) นักศึกษาหนุ่มที่ร้านเพราะนกเขาชอบมาเด้งกีตาร์แผดเสียงเพลงวัยรุ่นจีบเธอ ซึ่งเจ้าหล่อนเป็นคนหวงตัว แต่กับพิสุทธิ์แล้วเธอหยวนทุกอย่าง ถึงขนาดฝันว่าพิสุทธิ์จะทำให้ชีวิตเธอดีรุ่งกว่าเดิม และพิสุทธิ์เป็นสัตว์สองเท้าตั้งชื่อให้ทองรูปพรรณดีอีกครั้งว่า “ทองประกายแสด” พิสุทธิ์หลบฉากมานอนที่บ้านทองดีบ่อยๆ โดยที่เตี่ยกับแม่ไม่รู้ จนวันหนึ่งเตี่ยที่จับไข้เป็นวัณโรคมานานขาดใจลาจาก พิสุทธิ์ยังคงแอบมาค้างด้วย แต่แล้วแม่ก็จับได้ จึงขับไล่ไสส่งทองดี เธอทั้งโกรธทั้งเสียใจเนื่องจากแม่ไม่เคยรักและมาถึงใจ แม่ด่าทองดีก็เถียงไม่ลดละ แม่ก็ยิ่งแค้นตบตี พร้อมทั้งไล่ตามออกจากบ้าน ทองดีสู้ปกป้องตัวเอง ขณะที่พิสุทธิ์กลัวตัวสั่น ทองดีสะบัดจนแม่ล้มลงหัวชนเลือดอาบหน้า แม่กรีดร้องโหยหวลขอให้คนช่วย หาว่าร้ายทองดีจะฆ่า ทองดีแทบประสาท วิ่งไปตะครุบมีในทองประกายแสดมาบีบบังคับแม่ พิสุทธิ์ที่เพิ่งมีสติอารมณ์เข้ามาห้าม แต่แม่เห็นมีดก็ถึงกับตกใจช็อคเป็นลมไป ทองดีขโมยเงินแม่และหนีออกลูกจากบ้านไปพร้อมกับวิสุทธิ์ ที่กรุงเทพ ทองดีกับวิสุทธิ์มาเช่าโรงแรมราคาถูกในย่านที่มีแต่กัลยาหากิน ตั้งแต่เข้ากรุงเทพ พิสุทธิ์ก็แปลงไปจนทองดีรำคาญ เขาไม่ร่าเริงเหมือนเดิม คิดแต่จะกลับบ้าน วันหนึ่ง พิสุทธิ์กับเธอทะเลาะกันอย่างอันตราย ทองดีไล่พิสุทธิ์และเขาจะไปจริงๆ แต่ถ้าพิสุทธิ์ไปตัวทองดีคงจะอยู่ยังไงในกรุงเทพ เธอจึงยอมออดประจบประแจงง้อเขา วิสุทธิ์ใจอ่อนเพราะทองประกายแสด จากตรงนั้นทองสวยงามได้บ่นว่าหิว พิสุทธิ์จึงรีบลงไปหาซื้อข้าวให้ ใครจะคิดว่าชีวิตนึงช่างสั้นนัก พิสุทธิ์ถูกรถยนต์ยนต์ชนตาย…..